Choroba krążka międzykręgowego (IVDD), dyskopatia czy „wypadnięcie dysku” – każda z tych nazw określa ten sam problem zdrowotny i odnosi się do przepukliny krążka międzykręgowego w kręgosłupie. Niezależnie jednak od przyjętej przez nas nomenklatury jedno pozostaje niezmienne: jest to stan poważny, mogący powodować skrajny ból i prowadzić do paraliżu.

Na IVDD zapaść może każdy pies (jak i jego opiekun, ale to już temat na zupełnie inny blog) i choć nie opracowano jeszcze metod zapobiegających temu w 100%, to wiemy, jak można zmniejszyć ryzyko oraz nauczyć się, jak zapewnić choremu pupilowi możliwie najlepszą opiekę.

CO TO JEST CHOROBA KRĄŻKA MIĘDZYKRĘGOWEGO (IVDD)?

Choroba krążka międzykręgowego jest procesem degeneracyjnym związanym z wiekiem, wpływającym na rdzeń kręgowy psa.

Kręgi kręgosłupa oddzielone są krążkami międzykręgowymi, które działają jak amortyzatory, chroniąc rdzeń kręgowy przed wstrząsami. Kiedy jeden z tych krążków ulega podrażnieniu, przemieszczeniu, spuchnięciu, stwardnieniu lub pęknięciu, może to uszkodzić rdzeń kręgowy. Powoduje to silny ból pleców i nieprawidłowe przewodzenie nerwowe. Mięśnie wokół tego obszaru mogą się napiąć, aby wyrównać stabilizację.

Typ problemów neurologicznych zależy od miejsca, w którym doszło do zmiany.
IVDD może wystąpić w odcinku szyjnym, górnej części pleców, środkowej części pleców, dolnej części pleców (odcinek lędźwiowy) oraz w okolicy ogona.

JAKIE SĄ OBJAWY CHOROBY KRĄŻKA MIĘDZYKRĘGOWEGO (IVDD) U PSA?

Zakres objawów IVDD jest ogromny (i często mało specyficzny) oraz daleko zależny od dokładnej lokalizacji przepukliny lub pęknięcia krążka.

Najczęstsze objawy choroby krążka międzykręgowego (IVDD) u psa

Kulawizna lub chwiejny chód (ataksja)
Stawianie łapy na niewłaściwej stronie
Ciągnięcie jednej lub więcej kończyn
Wciągnięty brzuch/wygięte plecy
Obniżona głowa i/lub trudność w skręcaniu głowy
Niemożność ruchu lub stania
Drżenie
Nadwrażliwość na dotyk/ból pleców
Nietrzymanie moczu

Jak przebiega rozwój choroby krążka międzykręgowego (IVDD) u psa

IVDD może mieć przebieg:

przewlekły, gdy stan psa stopniowo się pogarsza, lub
nagły – gdy problem pojawia się „z nikąd”, a pies wymaga natychmiastowej pomocy.

Jeśli Twój pies nagle zaczyna ciągnąć kończynę lub ma trudności z normalnym chodzeniem, należy natychmiast udać się do lekarza weterynarii. Brak szybkiego leczenia ostrej IVDD może skutkować trwałym paraliżem wszystkich czterech kończyn.

CO MOŻE SPOWODOWAĆ „WYPADNIĘCIE DYSKU” U PSA?

IVDD jest często chorobą dziedziczną i może dotknąć każdego psa.
Najczęściej jednak występuje u małych do średnich psów o krótkich kończynach i wydłużonych plecach, takich jak jamniki, shih tzu, pekińczyki, lhasa apso i beagle.

Dyskopatia może być również skutkiem urazu, ale i tutaj dużą rolę odgrywają geny: psy z dziedzicznymi predyspozycjami są bardziej narażone na rozwój IVDD po urazie stosunkowo niegroźnym dla w pełni zdrowego zwierzęcia, takim jak upadek z niewielkiej wysokości.
U niektórych psów z istniejącą chorobą może dojść do ostrej przepukliny krążka przez niefortunny, niewłaściwie wykonany skok.

Jak diagnozuje się IVDD u psów?

Jeśli Twój pies wykazuje jakiekolwiek objawy „wypadnięcia dysku”, ważne jest, aby jak najszybciej udać się do lekarza weterynarii. Weterynarz rozpocznie od dokładnego wywiadu medycznego, pytając o tryb życia, wcześniejsze problemy zdrowotne i obecne objawy. Następnie przeprowadzi pełne badanie fizykalne.

Częścią tego procesu będzie badanie neurologiczne. Lekarz oceni funkcje motoryczne, odruchy, reakcje na manipulację łapami i kończynami oraz zdolność do stania i prawidłowego umieszczania łap na podłożu. Będzie także obserwować psa podczas chodzenia (lub próby chodzenia, w zależności od nasilenia objawów).

JAK LECZYĆ CHOROBĘ KRĄŻKA MIĘDZYKRĘGOWEGO (IVDD)
U PSÓW?

Leczenie dyskopatii u psa zależne jest od stopnia nasilenia objawów.

Leczenie łagodnego IVDD

Jeśli objawy są łagodne i pies nie stracił funkcji motorycznych, lekarz weterynarii może początkowo zalecić leczenie przeciwzapalne, środki rozluźniające mięśnie oraz odpoczynek.
Ważne jest, aby pies odpoczywał przez zalecany przez weterynarza czas. Oznacza to pozostawanie w klatce kennelowej lub małym pomieszczeniu, bez spacerów, biegania i skakania.
Krótkie spacery na smyczy są dozwolone tylko w celu załatwienia potrzeb fizjologicznych.
Kolejne wizyty kontrolne mogą pomóc określić, czy jest to ostry czy przewlekły przypadek IVDD.

Leczenie zaawansowanego IVDD

Jeśli funkcje motoryczne psa są poważnie upośledzone, zaleca się zaawansowaną diagnostykę. Lekarz weterynarii może skierować Was do neurologa weterynaryjnego lub chirurga weterynaryjnego.
Podczas gdy pies jest pod narkozą, wykonuje się tomografem komputerowym (TK).
Badanie to pomaga wykluczyć inne problemy, takie jak guzy i złamania.
Jeśli wyniki badań wskazują na dyskopatię, może być konieczna operacja. Diagnostyka obrazowa umożliwia dokładne zlokalizowanie miejsca uszkodzenia krążka, co pozwala chirurgowi wiedzieć, w którym miejscu kręgosłupa przeprowadzić operację.

JAKIE SĄ ROKOWANIA DLA PSÓW Z DYSKOPATIĄ?

Większość psów całkowicie zdrowieje po operacji, jednak niewielki odsetek pacjentów nie odzyskuje pełnej funkcjonalności kończyn.

Rokowania zależą przede wszystkim od stopnia zaawansowania choroby oraz cech indywidualnych pacjenta.
Ból po operacji jest zwykle mniej dotkliwy niż ból przed nią. Lekarze regulują ból pooperacyjny za pomocą różnych leków przeciwbólowych.
Szwy na plecach można usunąć po dwóch tygodniach, a wiele psów może wtedy chodzić, nawet jeśli nieco chwiejnie. Tak jak u ludzi po operacji kręgosłupa, pełne zdrowienie może zająć kilka miesięcy.
Fizjoterapia przyspiesza proces zdrowienia u wielu psów, musi być jednak dobrana przez specjalistę indywidualnie pod pacjenta.

Jak zapobiegać IVDD?<>

Dyskopatia nie jest całkowicie możliwa do uniknięcia. Jednak istnieją sposoby na zminimalizowanie ryzyka u psów predysponowanych do tej choroby:

nadwaga może przyczyniać się do IVDD, więc utrzymuj wagę psa pod kontrolą,

staraj się ograniczyć ryzyko urazów skokowych, pozwalając psu wchodzić i schodzić z mebli lub schodów za pomocą ramp lub niskich schodków przeznaczonych dla psów,

iżywanie szelek zamiast obroży może zmniejszyć ryzyko IVDD w okolicy szyi.

(stong class=”vh3″>

Lekarz weterynarii może wykryć drobne zmiany wskazujące na IVDD, zanim stanie się to poważnym problemem. Pozwoli to na wczesne leczenie, zapobiegając bólowi i unieruchomieniu spowodowanemu przez IVDD w przyszłości.

W naszej klinice możecie umówić się na diagnostykę w kierunku dyskopatii.

Niniejszy artykuł ma charakter wyłącznie edukacyjny. Jeśli masz pytania lub wątpliwości dotyczące zdrowia Twojego pupila – koniecznie skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

in: Chirurgia, Neurologia, Ortopedia, Rehabilitacja,